Choose your language Choose your language

Bełżec - Bełz. Turystyczny szlak transgraniczny


Idź do treści

Sokal


Pierwsze zapiski o Sokalu pochodzą z 1397 roku, jednakże istniał on już wcześniej. Książe mazowiecki i bełski Siemowit IV ufundował tu przed 1409 rokiem parafię katolicką, zaś prawa miejskie nadał Sokalowi w 1424 roku, które potem kilkakrotnie jeszcze odnawiano. W wyniku rozbiorów Polski, Sokal znalazł się w zaborze austriackim, tuż przy granicy, co wpłynęło na znaczne ożywienie handlu. W 1867 roku Sokal stał się stolicą powiatu, a w 1885 roku dotarła linia kolejowa, umożliwiajaca dojazd do Jarosławia. Obecnie Sokal liczy 2400 mieszkańców i jest miastem rejonowym.

Warto zobaczyć:
- Klasztor Bernardynów z 1619 roku z kościołem p.w. MB Pocieszenia (cudowny obraz koronowany w 1724 roku obecnie jest w kościele podominikańskim w Hrubieszowie),
- Cerkwie pw. Św. Mikołaja z XVI – XX wieku i Św. Michała z 1778 roku,
- Synagoga z przełomu XVII i XVIII wieku,
- Interesujące obiekty użyteczności publicznej, jak budynek kasy pożyczkowej z 1905 roku, budynek „Sokoła” z końca XIX wieku, gimnazjum z 1911 roku, seminarium nauczycielskie z 1910 roku czy stary szpital z 1878 roku,
- Zabytki Czerwonogradu
- do 1951 roku - Krystynopol: dawny pałac Potockich, pochodzący z XVIII wieku oraz XVIII - wieczne klasztory Bernardynów i Bazylianów.

Czy wiesz, że:
- Sławną postacią, dzięki m in.wierszowi Franciszka Karpińskiego był dziad sokalski? Szczególnie okolice klasztoru Bernardynów pełne były osób proszących o jałmużnę.
- W 1519 roku wojska polskie poniosły pod sokalem klęskę w bitwie z Tatarami? Przypomina o tym fraszka Jana Kochanowskiego „Na sokalskie mogiły”.
- Do 1951 roku, Sokal był podzielony pomiędzy Polskę i ZSRR? Granica przebiegała wtedy na Bugu i zachodnia część miasta, zwana Zabużem, wraz z klasztorem Bernardynów znajdowała się w Polsce. W lutym 1951 roku dokonano wymiany części Sokalszczyzny na tereny w Bieszczadach.


Wróć na początek || Krok wstecz << || Idź dalej >> || Punkt docelowy

Więcej zdjęć


Powrót do treści | Wróć do menu głównego